Mikroczip przeznaczony do implantacji kształtem przypomina ziarnko ryżu o wymiarach 12mm x 2.1mm.

Mikroczip składa się z małego układu scalonego zaprogramowanego losowo wybranym 15 cyfrowym numerem zgodnie ze standardem ISO 11784.
Układ scalony połączony jest z ferrytowym rdzeniem i kondensatorem, na który nawinięta jest miedziana cewkę odgrywająca rolę anteny.

Całość zatopiona jest w biokompatybilnym szkle zwanym bioglass.

Zbudowana z biokompatybilnego szkła (bioglass) kapsułka w której zatopiony jest układ scalony stanowi zewnętrzne opakowanie jak również rusztowanie nadające mikroczipowi końcową formę zwaną w zależności od producenta mikroczipem, glasstagiem bądź transponderem.

Biokompatybilne szkło (bioglass) będące zewnętrznym opakowaniem dla zatopionego wewnątrz układu scalonego nie posiada właściwości antymigracyjnych.

Mając na względzie powyższe dla dodatkowego bezpieczeństwa biokompatybilne szkło powinno być powlekane substancjami ochronnymi o właściwościach antymigracyjnych oraz izolujących mikroczip od wewnątrzustrojowego środowiska w którym znajduje się mikroczip po zaimplantowaniu.

Oprócz wspaniałych właściwości antymigracyjnych powłoka Parylene C dodatkowo zabezpiecza mikroczip przed naturalnymi substancjami zawartymi w ciele zwierzęcia, mogącymi wniknąć poprzez mikropęknięcia bądź mikroszczeliny powstałe w wyniku uszkodzeń mechaniczych.

Mikroczip po zaimplantowaniu do momentu opłaszczenia włóknami tkanki podskórnej poddawany jest stałemu działaniu enzymów biologicznych oraz składników układu odpornościowego zwierzęcia.

W przypadku gdy wystąpiły mechaniczne mikrouszkodzenia szklanej kapsułki i brak jest powłoki izolującej od środowiska w jakim znajduje się mikroczip po zaimplantowaniu, może dojść do nieodwracalnego zniszczenia układu scalonego i braku możliwości odczytania zakodowanego numeru mikroczipa.

Napylany próżniowo związek polimerów o nazwie Parylene C pokrywa szkło jednakową powłoką o grubości kilku mikronów izolując tym samym mikroczip od substancji fizjologicznych stanowiących potencjalne zagrożenie dla układu scalonego, a tym samym dla działania mikroczipa.

Porowata struktura Parylene C zwiększa dodatkowo powierzchnię mikroczipa umożliwiając włóknom tkanki podskórnej szybsze i łatwiejsze opłaszczenie implantu i jego bezpieczne zakotwiczenie w tkance podskórnej uniemożliwiające migracje mikroczipa z miejsca pierwotnej implantacji.

Parylene C dzięki swoim wspaniałym właściwościom używany jest od wielu lat do pokrywania różnego rodzaju implantów stosowanych w ludzkiej medycynie między innymi w kardiochirurgii do pokrywania zastawek serca oraz stentów naczyniowych.